Penalty Shootout

Penalty Shootout stawia cię przy jedenastce na pełnym stadionie o zmierzchu. Niebo płonie pomarańczą nad dachem, cztery baterie reflektorów rzucają blask na obiektyw, a namalowana jako mozaika trybuna trzydziestu tysięcy ludzi faluje wokół boiska i unosi kolorowe karty, gdy pada gol. Przed tobą: koszone pasy trawy uciekające w stronę krępego bramkarza w za dużych rękawicach, którego mina mówi dokładnie, co myśli o twojej ostatniej próbie.

Wykonanie rzutu to jeden gest. Przesuń palcem w stronę wybranego rogu; to, jak daleko przeciągniesz, ustawia siłę, a zakrzywienie ruchu nadaje piłce podkręcenie, dzięki któremu startuje poza słupkiem i wraca do środka. Miernik siły pokazuje ryzyko w prostych kolorach – uderz za mocno, a piłka poleci nad poprzeczką, za słabo, a bramkarz ma cały czas świata, żeby paść na piłkę. Bronienie to druga połowa tej gry umysłowej: wybierz jedną z sześciu stref, gdy egzekutor rozbiega się do piłki, a po uderzeniu masz ułamek sekundy, żeby zmienić strefę, jeśli odczytałeś zamiar wcześnie. Trafisz strefę – obrona, sąsiednia strefa – dotkniesz piłki końcami palców, co nie jest tym samym, co jej niedopuszczenie do bramki.

Graj we dwie osoby na jednym telefonie położonym płasko między wami – egzekutor przesuwa palcem na swojej połowie, bramkarz dotyka rogów na swojej, a wynik dalszego gracza jest odwrócony do góry nogami, żeby dało się go odczytać z jego strony – i zamieniajcie się rolami po każdym strzale. W trybie solo czeka komputer, który broni i strzela na poziomie Łatwym, Normalnym albo Trudnym, a Trudny uczy się, w który róg strzelasz najczęściej, i zaczyna się w tę stronę przechylać, zanim jeszcze uderzysz. Jest też trzydziestosekundowa runda błyskawiczna na jak najwięcej goli, osiem kolorów strojów, cztery sposoby pomalowania trybun, powtórki najlepszych obron oraz dogrywka, gdy po pięć rzutów na głowę nie wystarczy, żeby was rozdzielić.