Home Run Derby

Home Run Derby stawia cię za pałkarzem i patrzy w stronę boiska na miotacza, porośnięty bluszczem mur i ręcznie malowaną trybunę pełną ludzi. Zawodnik na kopczyku miesza szybkie piłki, sinkery, krzywe łamiące się późno i zmiany tempa lecące powoli, a każda z nich rośnie w miarę nadlatywania, a jej cień biegnie po trawie. Jedno stuknięcie to zamach. Wyczuj moment tak, żeby kij spotkał piłkę dokładnie nad talerzem, a usłyszysz trzask, na który czekasz.

Wyczucie czasu decyduje o wszystkim. Zamachnij się wcześnie, a pociągniesz piłkę w lewo, zamachnij się późno, a wypchniesz ją w drugą stronę, a trafienie w sam środek kija wysyła ją liniowo tam, gdzie obrońcy nie sięgną. Wybierasz też płaszczyznę zamachu – nisko dla piłek płasko lecących, poziomo dla strefy idealnej, wysoko, żeby ją unieść – i przesuwasz swoją pozycję w boksie, żeby ciągnąć piłkę albo grać w drugą stronę. Źle dobierz płaszczyznę do podania wysoko przy literach, a najwyżej wyjdzie ci leniwy fly, pod którym spokojnie stanie środkowy obrońca.

Cztery sposoby gry. Home Run Derby daje ci dziesięć outów i liczy przeciwko tobie wszystko, co nie jest home runem, z bonusową piłką po pięciu z rzędu. Around the Park maluje cele na tablicy wyników, proporczyku i budce z hot dogami i daje ci dwanaście prób trafienia w nie. Streak pyta, ile trafień uda ci się zebrać z rzędu, zanim ramię przestanie się rozkręcać. Podaj i Graj przekazuje kij od dwóch do czterech pałkarzy, po pięć outów każdy, i drukuje kartę na koniec. Trzech miotaczy do zmierzenia się, dystans i prędkość wylotowa przy każdym uderzeniu, powolna powtórka tych, które opuściły stadion, oraz twoje rekordy zapisane w przeglądarce. Działa dotykiem, myszką i klawiaturą, pasuje w pionie i poziomie, P pauzuje, a M wycisza.