Moon Bounce

Moon Bounce to platformówka o niskiej grawitacji, w całości poświęcona przyjemności zawisania w powietrzu. Twój astronauta biega, skacze i opada z powrotem znacznie wolniej, niż wydaje się to rozsądne, przez co każda przerwa w podłożu staje się czymś, co trzeba wycelować, a nie wyczuć w czasie. Pod stopami masz trzy działki silniczka: krótkie stuknięcie odpala jeden, popychając cię na chwilę w górę i do przodu, a wszystkie wracają w chwili, gdy znów dotkniesz ziemi. To cały zestaw narzędzi — wielki, zwiewny skok i kilka drobnych korekt — a dziesięć ręcznie zaprojektowanych księżyców każe ci używać obu.

Księżyc ma własne zdanie na temat twojego skoku. Sprężyste kopce pyłu wyrzucają cię trzy razy wyżej, niż zamierzałeś. W przerwach wiszą grawitacyjne bańki: niebieskie czynią cię lekkim i leniwym, pomarańczowe ciągną w dół bardzo szybko, a obie zmieniają tor lotu, dopóki jesteś w ich zasięgu. Skały dryfują po własnych, powolnych orbitach, głazy toczą się korytarzami, a kosmiczne meduzy kołyszą się wzdłuż trasy — wpadniesz na jedną, a poparzy, spadniesz na nią z góry, a pęknie. Gwiezdne kryształy są rozsiane na każdej ścieżce i liczą się podwójnie: to twój wynik, a każdy z nich dolewa odrobinę powietrza do zbiornika, który uchodzi od chwili startu. Latarnie po drodze zapalają się, gdy je mijasz, więc nieudane lądowanie kosztuje cię tylko spacer z powrotem i nic więcej.

Dziesięć księżyców prowadzi od łagodnego Landing Site po długą wspinaczkę Lander Ridge, a każdy z nich kończy się przy lądowniku, do którego wsiadasz z tym powietrzem, jakie jeszcze zostało. Gdy chcesz czegoś, co się nie kończy, tryb nieskończonej wspinaczki generuje półkę za półką nad wciąż rosnącym przypływem pyłu, który nigdy się nie zatrzymuje — wspinaj się tak wysoko, jak potrafisz, a twój najlepszy wynik zostanie zapamiętany w przeglądarce na następny raz. Na komputerze grasz strzałkami i spacją, a na telefonie w pionie — padem pod kciukiem i przyciskiem skoku.