Frost Line

Frost Line to tower defense rozgrywane w czasie polarnej nocy. Ubite śnieżne ścieżki biegną przez błękitno-białe pola śnieżne, po zamarzniętych jeziorach i między lodowymi urwiskami, a na końcu każdej stoi mała wioska igloo z ciepłymi pomarańczowymi oknami. Przez całą grę po niebie przetacza się zorza polarna, barwiąc śnieg na zielono i fioletowo, a jej kolor zmienia się wraz z kolejnymi falami.

Pięć wież, każda o trzech poziomach. Armaty śnieżne obsługiwane przez pingwiny rzucają pryskającymi śnieżkami i jako jedyne pękają pancerz śnieżnego golema. Mors obsługuje promień lodowy, ciągłą wiązkę, która napełnia miernik zamrożenia najeźdźcy, aż zamieni się on w lodowy posąg – trafiony posąg rozpryskuje się na odłamki. Posterunek harpuna yeti wystrzeliwuje długi bełt, który przebija całą linię i cofa lżejszych wrogów o krok wzdłuż ścieżki. Sowa śnieżna pilnuje totemu zorzy, który nigdy nie strzela, ale zwiększa zasięg i szybkostrzelność każdej wieży w pobliżu, a na trzecim poziomie zamrożenie przeskakuje z jednego najeźdźcy na kolejnego. Koszary igloo wysyłają dwóch pingwinich strażników, którzy po prostu stają na drodze.

Najeźdźcy występują w sześciu odmianach: polarne lisy na saniach unikające pierwszego harpuna, foki ślizgające się z podwójną prędkością tam, gdzie ścieżka przecina lód, opancerzeni śnieżni golemowie, których nie da się zamrozić, dopóki pancerz nie zniknie, lodowe nietoperze przelatujące prosto nad armatami, mroźne zjawy leczące wszystko wokół siebie, oraz włochaty mamut, który roztrzaskuje pingwinich strażników i zostawia sierść wzdłuż pasa. Zamiecie nadciągają co kilka fal i zmniejszają o połowę zasięg każdej wieży niestojącej blisko totemu zorzy. Dwanaście ręcznie ułożonych map w trzech regionach, od piętnastu do dwudziestu pięciu fal każda, boss co piątą falę, trzy gwiazdki za obronę bez utraty choćby jednego życia, a na ostatniej mapie nieskończona rozgrywka dla tych, którzy wciąż chcą więcej.