Ludo

Ludo to gra planszowa, przy której się wychowałeś, narysowana jako pękata, cukierkowa plansza na pastelowym stole. Każdy gracz dostaje zagrodę w rogu i cztery lśniące pionki z buźkami: czerwonego lisa, zieloną żabę, żółtego kurczaka i niebieskiego wieloryba. Wyrzuć szóstkę, by wypuścić jeden, a potem prowadź go zgodnie z ruchem wskazówek zegara przez pięćdziesiąt dwa pola pierścienia, wchodząc na finiszu na własny kolorowy odcinek. Do wejścia na środek potrzebujesz dokładnej liczby oczek, więc ostatnie pionki zawsze zależą od kostki.

Wyląduj na rywalu na zwykłym polu, a jego pionek wraca prosto do zagrody — i wtedy zaczynają się krzyki. Osiem pól z gwiazdką to bezpieczny grunt, gdzie nikogo nie da się zbić, więc cała gra to ciągła kłótnia o to, kiedy ruszać, a kiedy siedzieć spokojnie. Szóstka daje dodatkowy rzut, podobnie jak zbicie, ale trzy szóstki pod rząd zabierają ci kolejkę. Jeśli nie chcesz czekać na szóstkę, by zacząć, włącz szybki start, a jedynka też uwolni pionek.

Zagraj we dwie, trzy lub cztery osoby, w dowolnej mieszance graczy przy jednym urządzeniu i przeciwników komputerowych w trzech poziomach siły. Łatwy wykonuje dowolny ruch, jaki mu się spodoba, Normalny poluje na zbicia i pospiesza swoje pionki do domu, a Ostry liczy pola za każdym pionkiem i wylicza, co kostka mogłaby mu zrobić w następnej turze. Krótka gra ogranicza każdego gracza do dwóch pionków, gdy chcesz szybko zakończyć wyścig. Dotknij pionek, by go ruszyć — te, które mogą się ruszyć, unoszą się i świecą — albo prowadź całość z klawiatury: spacja rzuca kostką, a jeden do czterech wybiera pionek. Finisz jest klasyfikowany od pierwszego do czwartego miejsca, a twoje wygrane są zapisywane w przeglądarce.