Sky Islands

Sky Islands is een rustige verkenningsplatformer, geschilderd zoals een prentenboek geschilderd wordt: zachte penseelstreken, warm avondlicht, nergens harde contouren. Drie grote eilanden hangen in de wolken — Dawn Reach, Storm Shelf en Star Harbour — en elk is een brede, hoge kaart waar je vrij mag rondzwerven. Pip rent en springt zoals je zou verwachten, met een beetje clementie aan de rand van een richel en een sprong die nog telt als je hem net iets te vroeg indrukt. Hou de knop in de lucht ingedrukt en de zweefcape opent zich, de capemeter begint te lopen, en een kloof die onmogelijk leek, wordt een lange, trage val door de open lucht.

Elk eiland draait om de dingen die je vindt in plaats van de dingen die je verslaat. Dertig veren liggen verstopt op elke kaart, sommige gewoon zichtbaar in het gras en andere weggestopt achter een waterval of onderin een schacht die je alleen vindt als je echt wilt verkennen. Drie hemelwaleieren per eiland liggen ver van de gebaande paden, meestal één slecht idee verwijderd van de route die je volgde. Lantaarns zijn je checkpoints: steek er een aan en de vlam blijft branden, dus een fout kost je alleen een wandeling en verder niets. Er zijn geen levens en niets te verliezen — de doornen en de lange val sturen je gewoon terug naar het laatste licht dat je hebt aangestoken.

De eilanden zelf doen het bewegen. Warme luchtkolommen tillen je door schachten omhoog als je de sprong ingedrukt houdt, wind duwt je over plankenpaden en er ook weer af, touwbruggen zakken door en zwaaien onder je voeten, en hele eilanden drijven op en neer boven de diepte. Een grote witte vogel in Dawn Reach leert Pip de dubbele sprong, poorten gaan open zodra je genoeg veren hebt gevonden, en bliksem verlicht de wolken boven Storm Shelf. Het speelt op een telefoon net zo prettig als op een desktop — portret geeft je een hoog venster voor de verticale schachten, met een pad onder je linkerduim en de vleugelknop onder je rechter.