Colony Moon

Colony Moon begint met een commandohub, een landingsplatform en twee mensen. Al het andere bouw je zelf, tegel voor tegel, op een kratervloer van zachte grijze stof, oude laarsafdrukken en blauw ijs. Zestien soorten modules wachten in het bouwmenu: zonnepanelen die kantelen om de zon te volgen, batterijbanken, habitats, een broeikaskoepel met rijen gloeiende sla erin, waterwinners die alleen werken op een ijsplek, zuurstofgeneratoren, een laboratorium, een werkplaats, een roverhangar, een communicatieschotel en een landingsplatform voor de shuttle. Niets werkt totdat het is aangesloten, dus je sleept een buis van de ene module naar de andere en kijkt hoe de kabel en de leiding ernaast meelopen.

Vier netwerken houden de kolonie in leven: stroom, zuurstof, water en voedsel. Elk toont zijn aanbod en vraag live bovenaan het scherm, en elk wordt per netwerk berekend, dus een module die niet op een buis is aangesloten, krijgt helemaal niets. De dag-en-nachtcyclus duurt ongeveer vier minuten. Bij daglicht dragen de panelen de basis en laden ze de batterijen op; 's nachts draait de hele boel op wat je hebt opgeslagen, alleen verlicht door aardelicht en de warme ramen van de habitats. Raak je door je voorraad heen, dan vallen de modules met de laagste prioriteit uit, begint er een rood baken boven hen te knipperen, en wordt de bemanning ontevreden genoeg om te vragen om een plek op de volgende shuttle naar huis.

Kolonisten arriveren per shuttle zodra er een bed is en de levensondersteuning ruim voor loopt op de vraag, en elk kiest een vak: ingenieur, botanicus, wetenschapper, medicus of technicus. Ze stuiteren tussen de modules in dikke witte pakken terwijl een rover naar buiten sjokt om te repareren wat de laatste meteorenregen kraakte. Stofstormen verlagen de zonne-opbrengst, zonnevlammen slaan je communicatie uit, en af en toe valt er een bevoorradingscapsule binnen met een stapel onderdelen. Twaalf onderzoeksknooppunten maken alles beter — dunnere panelen, diepere cellen, hydrocultuur, diepere boren, teruggewonnen water, grotere habitats — en de doelenladder vraagt om tien, dan vijfentwintig, dan vijftig bloeiende kolonisten, wat betekent dat elk netwerk een hele dag en nacht een overschot heeft. Het speelt met een duim op een telefoon en met het toetsenbord op een desktop, en het slaat zichzelf op terwijl je speelt.