Harbor Tycoon

Harbor Tycoon to spokojna gra o budowie portu w czasie rzeczywistym, widziana tuż nad wodą. Dostajesz kawałek wybrzeża — słoneczną zatoczkę, zimny fiord albo deltę pełną płytkich kanałów — i dziewięć rzeczy, które można na nim postawić. Pomosty cumują statki. Dźwigi wychylają się nad burtę i je rozładowują. Magazyny przechowują to, co wyładujesz, targi to sprzedają, sklepy i molo promowe zabierają pieniądze wycieczkowiczom, falochrony biorą na siebie fale, a latarnia morska ściąga więcej ruchu niż wszystko inne razem wzięte. Wszystko to jedno pole, stawiane kliknięciem lub dotknięciem, a mały port rośnie wzdłuż brzegu w takim kształcie, na jaki pozwala wybrzeże.

Dzień trwa dwadzieścia sekund, a zegar nie zatrzymuje się, dopóki go nie zatrzymasz. Statki same znajdują drogę przez głęboką wodę, cumują przy nabrzeżu i rozładowują się skrzynia po skrzyni, podczas gdy wózki turkoczą do magazynów, a twoje targi sprzedają to, co dziś jest warte najwięcej. Każda sprzedaż trochę obniża cenę, a ta powoli wraca w górę, gdy patrzysz gdzie indziej, więc opłaca się rozkładać obciążenie. Cztery pory roku wracają w pętli i każda chce czegoś innego: drewna wiosną, ryb latem, przypraw jesienią, gadżetów, gdy robi się zimno. Wyładuj odpowiedni towar w odpowiednim tygodniu, a będzie wart półtora raza więcej.

Morze nie daje ci spokoju. Burze nadciągają co tydzień lub dwa, zacinają deszczem po zatoce, a wszystko, co stoi na otwartej wodzie, oberwie, jeśli między nim a falą nie stoi falochron — naprawa szkód kosztuje, więc tanie skały ułożone w pierwszym tygodniu w końcu się zwracają. Rywalizujący port podbija ceny w dół na kilka dni z rzędu, a im większa i ładniejsza jest twoja własna fasada, tym mniej to boli. Każde wybrzeże ma siedem celów, od pierwszego pomostu po zarobienie kilkuset monet w jeden dzień, a piaskownica nie ma żadnego: dużo wody, głębokie kieszenie i nikt nie liczy punktów. Gra zapisuje się w przeglądarce i działa myszą, klawiaturą albo dwoma palcami.