Bowling Bakery

Bowling Bakery to kręgle narysowane na ostatnich kartkach szkolnego zeszytu. Kulą jest Kevin, okrągły bochenek z ogromnym entuzjazmem, a kręglami są ciastka na patykowatych nóżkach, które czekały na to cały tydzień. Przeciągnij do tyłu i puść, żeby rzucić, machnij w bok przy puszczaniu, żeby podkręcić rzut, a każde ciastko, które Kevin spotka, wylatuje w powietrze w chmurze kremu i posypki. Rozbij wszystkie za jednym razem, a to strike, z którego ciastka cieszą się jeszcze bardziej niż ty.

Kevin nasiąka kremem i rośnie. Gdy robi się za duży na kartkę, kartka się przewraca i gra toczy się dalej gdzieś, gdzie jest więcej miejsca: na ulicy, gdzie samochody są eklerkami, w całym mieście domów z ciasta, w paśmie gór z tortów weselnych i wreszcie w kosmosie, gdzie planety też są z ciasta, a Kevin ma mniej więcej wielkość Księżyca. Wyniki rosną w tym samym tempie, czyli kompletnie bez umiaru. Runda jest szybka, minuta czy dwie, i kończy się jednym ostatnim, gigantycznym rzutem na strike.

Jeśli wszystkimi trzema bochenkami nic nie rozbijesz, Kevin zamiast tego utnie sobie drzemkę, co też mu zupełnie pasuje. Każda runda, nawet ta zakończona drzemką, daje mu nowy kapelusz na stałe, zapisany w przeglądarce razem z twoim rekordem. Na stronie tytułowej jest też przycisk z napisem „nie naciskać”. My byśmy go nie naciskali.