Bee Meadow

Bee Meadow, hemen yukarıdan görülen, soğuk pres kâğıdı üzerine gevşek suluboyayla boyanmış küçük bir yaz çiftliği. Kâğıdın dokusu her yeşil fırça darbesinin arasından belirir, kenardaki çit sırası tek bir yumuşak pigment kütlesidir, doğu yakasından bir dere akar ve patikanın başında bal tezgâhlı taş bir kulübe durur. Burada yedi kır çiçeği yetişir — yonca, gelincik, lavanta, hodan, elma çiçeği, ayçiçeği ve funda — her birinin kendi nektarı, açma zamanı ve yılın kendi haftaları vardır, hepsi düzenli bir sıra yerine gevşek bir çiçek kümesi olarak resmedilmiştir.

İşi arılar yapar ve bunu görebileceğin şekilde yaparlar. Her kovan, yem arayıcılarının eve getirdikleriyle büyüyen bir koloni barındırır ve bu arayıcılar gerçek rotalarda uçar: menzildeki bir yamaca kavisli bir çizgi boyunca gider, çiçeklerde bir an durur, sonra iniş tahtasına geri döner. İplikleri izlersen kendi çayırını okuyabilirsin — altı yönden altın rengi akan bir kutu gelişiyordur, kapısından hiçbir şey çıkmayan bir kutu açtır. Bir yonca yamacının çevresine fazla kovan koyarsan nektarı aralarında bölüşürler ve en zayıfı açlıktan tükenir; yani oyun aslında kaç kovan alabildiğinle değil, bir kovanın nereye gittiğiyle ilgili.

Bir gün yaklaşık iki dakika sürer, bir mevsim de bunlardan bir hafta sürer; yıl döndükçe kâğıdın tamamı yeniden boyanır ve hangi çiçeklerin tutacağı değişir. Sağanaklar geçer ve kâğıdı griye boyar; arılar içeride kalır, toprak suyu içer. Arada bir sürü esintiyle gelir ve bekleyen boş bir kovana yerleşir, muhafız arı yoksa eşek arıları en dolgun kovanı hedef alır ve köy panayırı, tezgâhın tutturamayacağı bir fiyata belirli bir bal türünden kavanozlar ister. Her şey tarayıcında kaydedilir ve çayır sensiz de devam eder — geri döndüğünde arıların yokluğunda neler yaptığını sana anlatır.