Cat Cafe

Cat Cafe to gra idle narysowana jako przekrój dwupiętrowej drewnianej kawiarenki na deszczowej ulicy. Każdego kota w sali można dotknąć: pogłaskany zmruża oczy, unoszą się serduszka, narasta mruczenie, a cała kawiarnia zaczyna zarabiać więcej. Mruczenie cichnie, jeśli odejdziesz, i to jedyna zachęta, jaką daje gra, żeby wrócić i podrapać kogoś pod brodą.

Serduszka kupują rzeczy, których koty naprawdę chcą — słoik z przysmakami, piórko na kijku, poduszkę z kocimiętką, podgrzewaną podłogę, godzinę ptaków na telewizorze — a monety kupują resztę. Osiem umaszczeń pojawia się kolejno, każde z nawykiem widocznym w sali i w rachunkach: pręgowany szuka ciepłego miejsca pod lampą, czarny kot siedzi na ladzie i strąca z niej kubki, kot w garniturku wita wszystkich przy drzwiach, rudy śpi na ekspresie do kawy, bobtail siedzi przy kasie z jedną łapką w górze. Poduszki, pudełka, drapak, parapet, akwarium i podgrzewany kotatsu wypełniają salę i mieszczą więcej gości; matcha latte, ciasteczka w kształcie kota, taiyaki i parfait podnoszą rachunek; barista, kelner i groomer utrzymują wszystko w ruchu, podczas gdy ty patrzysz. Gdy parter się zapełni, otwórz poddasze: tatami, regały z książkami i sześć kolejnych miejsc na górze.

Rzeczy dzieją się same. Pod drzwiami pojawia się pudełko, a zanim mrugniesz, jest w nim już każdy kot w budynku. Ktoś siada na czyimś laptopie. Deszcz przez trzydzieści sekund spycha do środka falę klientów. Bezpański kot czeka pod markizą. Fotograf zauważa kota w pozie, a ty masz chwilę, by uchwycić moment. Gdy kawiarnia się wyczerpie, oddaj klucze i otwórz się na innej ulicy — deszczowe Shibuya, lampiony Kioto, nadmorski zmierzch, ośnieżony zaułek — i zachowaj złote dzwoneczki, które wzbogacają każdą przyszłą kawiarnię. Kasa napełnia się nawet przez osiem godzin po zamknięciu karty przeglądarki, a po powrocie karta z podsumowaniem powie, co przegapiłeś.