Ant Empire

Ant Empire to kolonia idle narysowana jako przekrój ziemi. Nad linią jest koc piknikowy z okruszkami, spadłe jabłko i łąka przechodząca od wiosennych kwiatów przez letnie kłosy nasion, jesienne liście po zimowy śnieg. Pod nią ziemia ułożona jest w ciepłe brązy, przetykana korzeniami, kamykami i małymi bladymi grzybkami, a twoje gniazdo rozrasta się w głąb w miarę wzrostu. Stuknij gdziekolwiek na powierzchni, a zbieraczki wysypują się z kopca, by przynieść to, co znalazłeś.

Jedzenie kupuje mrówki, a mrówki potrzebują gdzie mieszkać. Dziesięć zawodów zatrudnia się po kolei, od pierwszej zbieraczki przez kopaczki, pielęgniarki, żołnierzy, zwiadowczynie, listkonoszki, budowniczych, miodowe beczułki i skrzydlate trutnie aż po straż królewską, a co dziesiąta, dwudziesta piąta, pięćdziesiąta i setna mrówka danego zawodu podwaja to, co ten zawód przynosi. Komory są tym, co robi im miejsce: wybierz jedną, a ekipa kopiąca wydrąża ją na twoich oczach, rzucając ziemię wokół, a nowa sala wypełnia się jajami, stosami nasion, plastrami grzybów albo królową wielkości pięciu robotnic. Ulepszenia królewskie piętrzą się na wierzchu, od mocniejszych żuwaczek przez ślady zapachowe po ciepły żłobek.

Łąka nie stoi w miejscu. Pory roku zmieniają się co kilka minut i wpływają na to, ile znajdują zbieraczki, więc pełny spichlerz ma znaczenie przed zimą. Chrząszcz co jakiś czas pojawia się przy wejściu, a żołnierze go spotykają, choć stuknięcie chrząszcza samodzielnie przegania go szybciej. Deszcz zalewa tunel, a potem zostawia ziemię łatwą do kopania; ktoś upuszcza pół kanapki i cała kolonia rusza na zewnątrz. Gniazdo pracuje dalej, gdy karta jest zamknięta, nawet do ośmiu godzin, a karta mówi, co przyniosły. Gdy kolonia urośnie ponad to, czym jedna królowa może zarządzać, skrzydlata księżniczka odlatuje, by założyć nową, i zabiera ze sobą mleczko pszczele, dzięki czemu każda kolejna kolonia jest szybsza od poprzedniej.