Ludo

Ludo, pastel bir masada iri şeker taneli bir tahta olarak çizilmiş, büyüdüğün oyundur. Her oyuncu bir köşe bahçe ve yüzlü dört parlak pul alır: kırmızı bir tilki, yeşil bir kurbağa, sarı bir civciv ve mavi bir balina. Bir pulu çıkarmak için altı at, sonra halkanın elli iki karesinde saat yönünde yürüt ve son düzlük için kendi rengindeki koridora dön. Ortaya adım atmak için tam sayıya ihtiyacın var, yani son pullar her zaman zara bağlıdır.

Düz bir karede bir rakibin üzerine kon, o pul doğrudan bahçesine geri döner, işte bağırış burada başlar. Sekiz yıldızlı kare güvenli zemindir ve orada kimse alınamaz, yani tüm oyun ne zaman atılacağı ve ne zaman beklenileceği üzerine süregelen bir tartışmadır. Bir altı sana başka bir atış kazandırır, bir yakalama da öyle, ama art arda üç altı at, sıra gider. Bir altıyı beklemek istemiyorsan, hızlı başlangıcı aç, bir bir de bir pulu serbest bırakır.

İki, üç ya da dört oyna, tek cihazda insan ve bilgisayar oyuncularının herhangi bir karışımıyla ve üç güç seviyesinde. Kolay canının istediği hamleyi yapar, Normal yakalamaların peşine düşer ve pullarını eve acele ettirir, Keskin ise her pulun arkasındaki kareleri sayar ve zarın bir sonraki turda ona ne yapabileceğini hesaplar. Kısa oyun, yarışı hızlıca bitirmek istediğinde her oyuncuyu iki pula indirir. Bir pula dokun, hareket ettir — gidebilenler yükselip parlar — ya da her şeyi klavyeden yönet: boşluk zarı atar, bir ile dört bir pul seçer. Bitiriş birinciden dördüncüye sıralanır ve kazanmaların tarayıcında tutulur.