Turret Rumble

Turret Rumble to arena czołgów widziana z góry, utrzymana w klasycznym stylu płaskich kształtów: grube kontury, delikatna siatka i kolor dla każdego czołgu na planszy. Zaczynasz jako zwykłe kółko z jedną lufą. Kwadraty są warte trochę, trójkąty nieco więcej, a niebieskie pięciokąty w gnieździe na środku mapy są warte na tyle dużo, by odmienić całe popołudnie — jeśli zdołasz utrzymać gniazdo, czyli jedyne miejsce, w którym wszyscy inni też chcą być. Poruszasz się WASD lub strzałkami, celujesz wskaźnikiem myszy, a działo strzela samo, więc obie ręce zostają przy prowadzeniu.

Każdy poziom daje ci jeden punkt, a osiem statystyk to cała gra: prędkość pocisku, obrażenia pocisku, przeładowanie, maksymalne zdrowie, regeneracja zdrowia, obrażenia od zderzenia, prędkość ruchu i zasięg pocisku. Wbij wszystko w przeładowanie i obrażenia, a stopisz każdego, kto podejdzie blisko; postaw na prędkość i obrażenia od zderzenia, a po prostu przejedziesz przez mniejsze czołgi. Na poziomach 15, 30 i 45 wybierasz klasę — najpierw bliźniak, snajper, karabin maszynowy albo strażnik flanki, a potem ich rozgałęzienia, aż po ośmiolufowe octo czołgi, anihilatory strzelające jednym ogromnym pociskiem, boostery latające dzięki własnemu odrzutowi i strażników strzelających zza krawędzi twojego ekranu.

Około dwudziestu rywali dzieli z tobą arenę i grają w tę samą grę: farmią, awansują, wybierają klasy, obstawiają gniazdo i wszczynają walki między sobą. Niektórzy są nieostrożni i giną często, inni są ostrożni i farmią ciche zakątki, a rekiny obserwują tablicę wyników i szukają tego, kto jest na szczycie. Tablica, zapis zabójstw i minimapa dokładnie pokazują, w jakich jesteś tarapatach. Zostań zniszczony, a wracasz na poziom 1 z częścią swojego wyniku, więc zły moment nigdy nie kończy sesji — po prostu ląduje na dole tablicy, którą już wiesz, jak się wspinać.